TOYAH LOVES POOH
mijn dochter,
Mijn verering van de Godin
slechts die
veroordeelt jou tot het vuur.
Ik blaas nu op
je kleinste vingernagel
en roze als cyclamen vlamt die op.
Ik zuig vlammen uit je oren;
Ik beroer je volmaakte neusgaten
en ook zij vlammen zacht
als dat bleke roze
dat " hartedief " heet.
Je oogleden zijn zacht purper
als de basis van de vlam
voor die overgaat in blauw.
O kind des vuurs
o kleine aanbidster van de Godin.
Ik wenste dat jij
als dochter geboren zou worden
hoewel we weten
dat dochters
slechts geboren kunnen worden
om te branden
zoals de boom
van het noodlot.
Erica Jong © 2004